Faithlife
Faithlife

Leef uit de verzoening met Christus

Sermon  •  Submitted
0 ratings
· 1 view
Notes & Transcripts

Het nieuwe leven is lang niet makkelijk

Geliefde gemeente,
Het is lang niet makkelijk om uit genade te leven. Typisch mensen die Korintiërs. Ze geloven en ze komen samen maar het is nog lastig voor de gelovigen om daar gevolgen voor je leven aan te verbinden. Het is niet heel vredelievend in de gemeente. Als ze samen gaan eten nemen ze allemaal eten mee, maar ze eten het ook zo vlug mogelijk op om vervolgens volgevreten weer naar huis te gaan. Mooie boel, moeten dat nu veranderde mensen zijn? Nou duidelijk niet. Ze doen niets anders dan wat de heidenen doen tijdens hun offerfeesten. Daar was dat haantje-de-voorste-gedrag ook bekend en eerder regel dan uitzondering. Mensen die hun eigen hachje proberen te redden, die vooraan staan. Mooie boel. En zie ze eens ruzie maken dan. Allerlei partijen in de kerk. Ze maken ruzie wie de beste leider is en schamperen over ene apostel Paulus dat die maar een zwakkeling is, en overigens ook een beroerde spreker. Er is iemand die met zijn moeder, of stiefmoeder het bed deelt, men brengt elkaar voor de rechter. Kortom er heel wat aan de hand.
Het is meestal niet handig om een doktersadvies te negeren. Stel je voor je hebt ergens een ontsteking en deze trekt maar niet weg. Je gaat naar de dokter en vraagt om advies. Hij schrijft een antibiotica voor. Er is een medicijn die je kan bevrijden van die nare kwaal. Maar als je het recept niet opvolgt gaat er ook niets veranderen. Als je niet ervan overtuigd bent dat om van die ontsteking af te komen je het doktersadvies moet opvolgen kom je niet zo ver vermoed ik.
Je moet er toch wel wat om lachen. Typisch mensen die Korintiërs. Ze geloven, maar zijn geen haar beter dan wie dan ook. Zie dan eens wat voor ongeregeld zootje daar samenkomt. Als ze samen gaan eten nemen ze allemaal eten mee, maar ze eten het ook zo vlug mogelijk op om vervolgens volgevreten weer naar huis te gaan. Mooie boel, moeten dat nu veranderde mensen zijn? Nou duidelijk niet. Ze doen niets anders dan wat de heidenen doen tijdens hun offerfeesten. Daar was dat haantje-de-voorste-gedrag ook bekend en eerder regel dan uitzondering. Mensen die hun eigen hachje proberen te redden, die vooraan staan. Mooie boel. En zie ze eens ruzie maken dan. Allerlei partijen in de kerk. Ze maken ruzie wie de beste leider is en schamperen over ene apostel Paulus dat die maar een zwakkeling is, en overigens ook een beroerde spreker.

Situatie Korinthiërs

Typisch mensen. Misschien zit je hier voor het eerst in de kerk, of misschien kom je wel vaker maar weet je niet wat je moet met dat christelijke geloof en wel hierom. Als dit hét is, waarom verandert het mensen dan niet? En zijn er niet vele partijen in de Kerk? Is het zelfs niet zo erg dat jullie partijen ook eigen gebouwen hebben? De partij van de hervormden, de partij van de gereformeerden, de evangelischen, vrijzinnigen? En is er in de kerk niet ook lauwheid, ontrouw, hebzucht, gierigheid, luiheid en dat soort zaken? Ja zeker. Neem maar van mij aan: we zijn dan ook mensen bij elkaar. Mensen die echt geen helden zijn.
Dit voorbeeld kan je ook toepassen op de situatie in de gemeente van de Korinthiërs. Ze vieren de maaltijd van de Heer maar leven er niet uit. Ze komen aan het avondmaal maar hun levens gaan door op oude voet, zoals de patiënt die zijn medicijnen links laat liggen. Dat gaf misstanden waar Paulus fel tegen ageert. Herrie in de kerk. Op twee fronten. Er was zo’n partijvorming ontstaan dat men waarschijnlijk niet samen meer aan één tafel zat, of dat men in groepjes aan één tafel zat. Het begin van de brief vertelt ons hoe men partij koos in de leiders. Paulus zegt daarover dat het wel zo moet gebeuren, want zo kan blijken wie betrouwbaar is. Zo zegt de NBV. Letterlijk staat er, wie beproefd is, de vuurproef doorstaat. Paulus bedoelt: in de kerk kan het niet anders of menselijke zonden komen voor. Er zijn ruzies, er is wantrouwen, er is conflict. Alleen daarin bewijst zich wie onrecht kan lijden en wie uit is op verzoening en wie zijn hart verhard. Beproeft u zichzelf dan ook: als ik aan tafel zit: welke broer of zus zou ik er liever niet zien?
Het tweede incident is misschien wel nog kwalijker. De maaltijd van de Heere wordt ontwijd omdat men wel als één gemeente samenkomt om te eten, maar vervolgens zo snel mogelijk het eigen mee gebrachte eten opvreet om maar niet tekort te komen. Dit gebruik komt uit de heidense godsdiensten. Daar hadden ze ook offersmaaltijden waarbij buiten-bijbelse bronnen dezelfde toestanden registreren: zo snel mogelijk en zo veel mogelijk eten. In de gemeente van Korinthe was dat niet anders. Zorg allereerst goed voor jezelf. Doe jezelf niet te kort. Vertrouw een ander niet dat hij om jou zal denken. Het zijn van die wantrouwige toestanden. Partijschap en egoïstisch eten gaat hand in hand. Het eigenbelang ging voor op wie geen eten had, of minder had meegebracht. De harten waren nog net zo versteend als voor ze Jezus leerden kennen: zonder genade, zonder barmhartigheid, zonder vertrouwen op God om kwetsbaar te kunnen zijn.

Alles is genade

Daar tegenover zet Paulus nu de leer van het avondmaal. Hij leert ons hoe Jezus is, en wat Hij zelf ons opgedragen heeft. Wat dan direct opvalt is dat Jezus niet die weg omhoog kiest. Hij kiest niet voor de promotie, voor de zelfverheerlijking. Hij heeft geen grijpgrage handen. Jezus kiest de weg omlaag. Hij geeft alles wat hij geven kan: heel zijn leven om ons te verzoenen met God. Zijn liefde getuigt van Gods liefde: Hij neemt ons onvoorwaardelijk aan omdat hij alle voorwaarden die wij niet konden houden vergold op zijn zoon. Hij offerde zichzelf op om ten dode opgeschreven mensen het leven te geven. Daarom kon Jezus ook danken. Hij kende de liefde van God en kon in zijn diepste nood zijn Vader prijzen.
Het avondmaal is dat God alles geeft om niet. Paulus zegt het elders zo mooi:
:
Romeinen 3:23–26 NBV
Iedereen heeft gezondigd en ontbeert de nabijheid van God; en iedereen wordt uit genade, die niets kost, door God als een rechtvaardige aangenomen omdat hij ons door Christus Jezus heeft verlost. Hij is door God aangewezen om door zijn dood het middel tot verzoening te zijn voor wie gelooft. Hiermee bewijst God dat hij rechtvaardig is, want in zijn verdraagzaamheid gaat hij voorbij aan de zonden die in het verleden zijn begaan. Hij wil ons nu, in deze tijd, zijn gerechtigheid bewijzen: hij laat ons zien dat hij rechtvaardig is door iedereen vrij te spreken die in Jezus gelooft.
Jezus geeft ons eeuwig voedsel. Je leven is veilig bij Hem. Hij geeft alles van zichzelf, zijn lichaam en bloed om ons in een nieuw verbond op te nemen. Dat verbond waar Jeremia over spreekt. God die ons de wet in ons binnenste legt en onze God wil zijn. God keek niet naar mijn motivatie en inzet. Nee Hij geeft onvoorwaardelijk zijn vaderlijke liefde. In het avondmaal komen onwaardige en zondige mensen en zij ontvangen liefde, genade, moed, hoop. In Christus heb je alles! In Christus heb je echt alles! Alles heb je in Christus. Jezus droeg daarom op om dit steeds te blijven gedenken. Want je oude mens en de duivel vuren steeds aan dat het nog niet goed is, dat je voor jezelf moet opkomen dat jij je gram moet halen. Zij maken je wijs dat je nog niet alles hebt wat je nodig hebt om gelukkig te leven. Het avondmaal is daarom ingesteld door onze Here om ons lichamelijk te doen ervaren dat wij delen in zijn Lichaam en Bloed. Dus altijd wanneer u dit brood eet en uit de beker drinkt, verkondigt u de dood van de Heer, totdat hij komt. Totdat hij komt want Jezus leeft! Zijn genade is er ook nu voor u. Jezus is de hemelse dokter. Het medicijn is hijzelf, en alleen Hij geeft je echt geluk.
Jezus is de hemelse dokter. Het medicijn is hijzelf, en alleen Hij geeft je echt geluk.
Dus tegenover de ruziënde en
Dus altijd wanneer u dit brood eet en uit de beker drinkt, verkondigt u de dood van de Heer, totdat hij komt.

Zelfonderzoek

De Korintiërs tonen dus een levenshouding die duidelijk niet richting Jezus gaat. Daarmee maken ze het avondmaal tot een schande. Immers, hoe kan het als je alles al in Christus hebt dat je wrokkig blijft, onverzoenbaar bent met andersdenkenden, en gierig je eigen eten naar binnen schranst? Hoe kan de gemeente als Lichaam van Christus niet in harmonie leven? Hoe kan het als je echt ontdekt dat Jezus jouw leven beschermt, koestert en vasthoudt ja zal redden op de jongste dag of bij je sterven, dat je dan toch onverzoenbaar, wrokkig, boos, geërgerd, zelfzuchtig blijft? Dat kan alleen als je na het avondmaal op eigen houtje verder gaat. Maar wie ontdekt dat alleen in Jezus alles te ontvangen is zal zijn heil altijd blijven zoeken bij Hem en blijvend bidden om een nieuw hart.
Na het avondmaal probeer je met Christus een nieuwe stap te maken.
Onwaardig eten is als je niet beseft hoe kostbaar het avondmaal is. Heilig avondmaal: dit gaat over Gods Zoon die zijn leven voor ons prijsgaf. Eeuwig voedsel: je hebt niets anders meer nodig. Hoe kan je dan toch nog zo op je strepen staan in je leven? Ik kan mij voorstellen dat u nu bang bent. Mag ik dan wel aangaan? Ja, iedereen mag aangaan die doorheeft hoe zondig die is, hoeveel er nog mis is, maar iedereen mag dan ook vastklampen aan het duurbetaalde offer van Jezus. Maar als je weet dat het kostbaar is, als je weet dat alleen Jezus je geluk geeft, bid dan of je leven dan ook uit verzoening is. Laat alle relaties die je hebt naar het kruis voeren. Dan is er ruimte voor schuldbelijdenis, voor vergeving.
Leef je uit eigen kracht, blijf je boos, of blijf jij jezelf onschuldig vinden. Dan heb je Jezus niet nodig. Blijf dan maar weg, want het medicijn zul je niet gebruiken. Maar iedereen die in zonde leeft, daarvan bewust is, en ermee worstelt die mag zich welkom heten aan de tafel. Je belijdt aan het avondmaal dan dat jij het niet kan waarmaken. Je komt bij Christus om je lasten af te werpen op hem. En Jezus geeft je een kruis ervoor terug. Dat kruis van je handicap, je onvolmaaktheden, de zonden waar je dagelijks tegen vecht. En hij geeft je dat kruis niet om het maar in je eentje rond te torsen, nee hij wil dat je gaat bidden. Dat je meer en meer je toevertrouwd aan de Heere. Dat Hij je dat nieuwe hart geeft en dat Hij je vernieuwt.
Het is de patiënt die het doktersadvies negeert. Maar iedereen die in zonde leeft, daarvan bewust is, en ermee worstelt die mag zich welkom heten aan de tafel. Je belijdt aan het avondmaal dan dat jij het niet kan waarmaken. Je komt bij Christus om je lasten af te werpen op hem. En Jezus geeft je een kruis ervoor terug. Dat kruis van je handicap, je onvolmaaktheden, de zonden waar je dagelijks tegen vecht. En hij geeft je dat kruis niet om het maar in je eentje rond te torsen, nee hij wil dat je gaat bidden. Dat je meer en meer je toevertrouwd aan de Heere. Dat Hij je dat nieuwe hart geeft en dat Hij je vernieuwt.
Als je vandaag aan tafel zit dan ben je onderdeel van het Lichaam van Christus. Misschien denk je dan aan de vraag die ik stelde, welke broer of zus ben ik liever kwijt dan rijk. Wat ga je daaraan doen nu je bij Christus komt die jouw leven helemaal aanvaardt, maar ook het leven van de broeder of zuster? Bid je of de weg van de verzoening ook jouw houding mag worden?
Wat is voor ons de betekenis van het avondmaal en hoe bevordert het avondmaal het samenleven in de gemeente?
En zijn er niet vele partijen in de Kerk? Is het zelfs niet zo erg dat jullie partijen ook eigen gebouwen hebben? De partij van de hervormden, de partij van de gereformeerden, de evangelischen, vrijzinnigen? En is het binnen de kerk ook niet regelmatig hommeles? Je stelt goede vragen. Ze zijn terecht. Neem maar van mij aan: we zijn dan ook maar een stel mensen bij elkaar. Mensen die echt geen helden zijn. Mensen die echt niet door hard te werken, of een geniaal inzicht ineens als een soort Jezus over straat lopen. Nee, we zijn mensen. En we horen bij het soort kerkmensen. Bijzonder volk, heel hoge moraal, maar soms maar lage harten. Ze zijn niet altijd guller, ook niet altijd trouwer, ook niet altijd harde werkers. Nee mensen.

en brengt ons steeds weer bij de Heer Jezus

[…]
Elke maand vieren wij nu het avondmaal omdat de kerkenraad ervan overtuigd is dat dit ten diepste bepaald wie wij zijn voor God en elkaar. Maar wat is daar nu werkelijk het effect van in uw leven? Misschien kunt het formulier allang niet meer aanhoren. Misschien ervaar je wel niets. Misschien ervaar je een enorme barrière om aan het avondmaal deel te nemen. Misschien ga je niet aan het avondmaal vanwege een conflict met een ander of een hekel aan een broeder of zuster. Misschien staan zonden in je weg. Hoe elk van ons hier ook voor staan. Hoe je kijkt naar het avondmaal, of de maaltijd van de Heer, zegt veel over hoe je kijkt naar jouw plek in de gemeente, naar jouw plek voor God, naar jouw roeping in dit leven. Het gaat dus nogal ergens om. En omdat onze jongste leden nu voor het eerst mogen deelnemen, wil ik in deze preek de ruimte gebruiken om vanuit te onderwijzen over de maaltijd van de Heer en hoe dat over onze levens gaat. Ik zou ook graag willen dat we hierover verder blijven doordenken. Ik zal eerlijk toegeven dat ik daarin nog niet zo goed de weg weet. Maar misschien kan het net als de projectdienst van een paar maanden terug spontaan na de kerkdienst. Ik houd mij aanbevolen.
Typisch mensen. Maar niet opgepoetst. Paulus benoemt eerlijk wat er allemaal mis is. De hele brief staat vol vuilheid binnen de gemeente. Toch hebben ze een ding gemeen! Ze weten dat ze zondaars zijn, en worden door Paulus gewezen op het kostbaarste offer dat voor hen geplengd is. Jezus Christus de verlosser. Nee, de mensen zijn geen helden, maar God is wel de Held! In de hele Bijbel zien we dat God met zondige mensen optrekt. Het hele verhaal van Schepping tot aan vandaag is dat God met die mens op pad ging om de mensheid te verlossen. Dit deed hij door zijn kostbaarste bezit aan ons over te geven. Jezus Christus. Jezus kwam als mens op aarde om zich vrijwillig over te geven aan het sterven. Jezus kwam om te sterven. Wat een doel!
Het gaat volgens mij in de tekst van Paulus om de het middengedeelte. Dat wat Paulus zelf ook ontvangen heeft. En in die tekst gaat het dan specifiek om het nieuwe verbond. Dat in Christus van God komt. Het is Gods trouw die ons doet delen in Christus en ons in een nieuwe werkelijkheid plaatst, in een nieuwe wereld die heel anders is dan hoe de wereld nu is.
Thema:
Gods onmetelijke trouw wordt zichtbaar in het avondmaal
Nee, hier geen helden maar gewone mensen en ze ervaren in hun leven gebrokenheid, de macht van het kwaad ook in hun leven, en het verdriet om de dood die zo ruig inbreekt in het leven. Maar in dat leven vol gebrokenheid hoorden ze ook een stem waartegen ze geen nee konden zeggen. Dat was de stem van Jezus.
De eenzijdige afkomst van Gods trouw
die zichtbaar wordt in Christus
en ons roept ons op daaruit te leven.

De eenzijdige afkomst van Gods trouw

Het gaat om de gemeente niet om mensen die als helden in deze wereld leven, maar het gaat in de gemeente om God als held. God kiest ervoor om met zondige mensen op pad te gaan en daarin bewijst hij al vanaf de zondeval in dat hij trouw is. Hij bewijst dat ook aan trouweloze bekeerlingen in de kerk. Dat blijkt wel uit de jonge gemeente te Korinthe. Ze komen samen en vieren het avondmaal dat zeker. Er is dus een goed begin, maar het goede begin bouwt niet op, maar breekt af. Het doet meer kwaad dan goed. Dat blijkt uit ruzies, conflicten, wantrouwen en haat wat in de gemeente tot uiting komt in partijen. Mensen zijn zo verdeeld dat ze niet meer door één deur kunnen. En men is zo wantrouwig dat men bij de maaltijd van de Heer, welke ook een liefdesmaaltijd was, dat men niet uit liefde deelde maar juist zoveel mogelijk veilig stelde door de maag als opslagplaats te gebruiken voor wat men zelf meebracht.
De gemeenteleden zijn onverbeterlijk en Paulus vindt dat geen verrassing, zo .
1 Korintiërs 11:19 NBV
Het is onvermijdelijk dat er partijvorming onder u is, zodat duidelijk wordt wie van u betrouwbaar is.
Paulus is niet verrast want het zijn mensen en pas bekeerd ook nog. Ook in de kerk blijven mensen hun oude levens soms voortzetten. Het kan dan ook niet anders of zonde steekt de kop op. Die partijvorming moet aantonen wie uiteindelijk betrouwbaar — of beter gezegd beproefd is. Dat er zonde is, onvermijdelijk. Maar hoe ga je ermee om. Hoe gaan wij als gemeente om met conflicten en ruzies, of ongenoegen naar dezen of genen? Leeft bij u ook een bepaalde boosheid dat u niet met iedereen aan één tafel zou willen zitten? Leeft u misschien lauwhartig dat u het niet scheelt of u aangaat of niet? Laat u makkelijk andere zaken voorgaan op het avondmaal? Laat het je koud wat de Heere erin geeft en waartoe hij je roept?

In het avondmaal belijdt de kerk haar diepste identiteit, wie je bent in Jezus Christus. Wat je hebt het ontvangen, zo zegt Paulus in :
1 Korintiërs 11:23 NBV
Want wat ik heb ontvangen en aan u heb doorgegeven, gaat terug op de Heer zelf. In de nacht waarin de Heer Jezus werd uitgeleverd nam hij een brood,
1 Korintiërs 11:23–26 NBV
Want wat ik heb ontvangen en aan u heb doorgegeven, gaat terug op de Heer zelf. In de nacht waarin de Heer Jezus werd uitgeleverd nam hij een brood, sprak het dankgebed uit, brak het brood en zei: ‘Dit is mijn lichaam voor jullie. Doe dit, telkens opnieuw, om mij te gedenken.’ Zo nam hij na de maaltijd ook de beker, en hij zei: ‘Deze beker is het nieuwe verbond dat door mijn bloed gesloten wordt. Doe dit, telkens als jullie hieruit drinken, om mij te gedenken.’ Dus altijd wanneer u dit brood eet en uit de beker drinkt, verkondigt u de dood van de Heer, totdat hij komt.
Waar de Korintiërs allemaal vooraan wilden staan, daar plaatst Paulus hun voor hun eigen Heer. Hij stond niet vooraan. Hij koos niet voor promotie, zelfverrijking of macht. Jezus koos voor de weg omlaag. Jezus gaf alles wat Hij bezat — Zichzelf. Zijn Lichaam werd verbroken, en zijn bloed vergoten. God is de held die onverbeterlijke mensen in dit onuitsprekelijke wonder tot zich neemt als zijn kinderen. Jezus offert zichzelf op om de schade die wij dagelijks ondervinden in deze gebroken wereld te betalen. Waar wij mensen onverbeterlijk zijn en harde harten hebben — zie maar hoe onmogelijk het is om ook maar één decennia vrede in de wereld te hebben — daar sluit God een nieuw verbond. Hij vaagt ons niet weg, maar begint in Christus een nieuwe werkelijkheid. En dat viert de kerk aan het avondmaal. Daartoe beveelt Paulus de Korintiërs terug te keren. Jullie die zo voor jezelf leven, die zo haantje-de-voorste zijn, die uit zijn op eer, roem en macht met die partijen van jullie: zie eens wat jullie Here deed. Die kwam om te sterven. Zijn grootste doel was lijden en sterven om jullie te bevrijden. Zijn motief? Onuitsprekelijke liefde. Onuitsprekelijke liefde. De liefde van God die ons om niet verlost, zoals zo helder uiteenzet:
Hij deed het ongekende. Waar wij uit zijn om ons leven te nemen en te beschermen, daar stond God zijn leven af, ja daar stierf God. Jezus Christus de Godmens kwam op aarde om alles voor ons op te geven. Zijn Lichaam werd verbroken, en zijn bloed vergoten. God is de held die onverbeterlijke mensen in dit onuitsprekelijke wonder tot zich neemt als zijn kinderen. Jezus offert zichzelf op om de schade die wij dagelijks ondervinden in deze gebroken wereld te betalen. Waar wij mensen onverbeterlijk zijn en harde harten hebben — zie maar hoe onmogelijk het is om ook maar één decennia vrede in de wereld te hebben — daar sluit God een nieuw verbond. Hij vaagt ons niet weg, maar begint in Christus een nieuwe werkelijkheid. En dat viert de kerk aan het avondmaal. Daartoe beveelt Paulus de Korintiërs terug te keren. Jullie die zo voor jezelf leven, die zo haantje-de-voorste zijn, die uit zijn op eer, roem en macht met die partijen van jullie: zie eens wat jullie Here deed. Die kwam om te sterven. Zijn grootste doel was lijden en sterven om jullie te bevrijden. Zijn motief? Onuitsprekelijke liefde. Onuitsprekelijke liefde. De liefde van God die ons om niet verlost, zoals zo helder uiteenzet:
Romeinen 3:23–26 NBV
Iedereen heeft gezondigd en ontbeert de nabijheid van God; en iedereen wordt uit genade, die niets kost, door God als een rechtvaardige aangenomen omdat hij ons door Christus Jezus heeft verlost. Hij is door God aangewezen om door zijn dood het middel tot verzoening te zijn voor wie gelooft. Hiermee bewijst God dat hij rechtvaardig is, want in zijn verdraagzaamheid gaat hij voorbij aan de zonden die in het verleden zijn begaan. Hij wil ons nu, in deze tijd, zijn gerechtigheid bewijzen: hij laat ons zien dat hij rechtvaardig is door iedereen vrij te spreken die in Jezus gelooft.
God is ons dus weer nabij. De Bron van het leven, heeft ons het leven terug gegeven. Mensen gaan naar de kerk om steeds weer dat feit te vieren. Ze ontdekken dat zij vol onvolmaaktheden zitten. Ook ik ben medeveroorzaker van veel ellende in de wereld. Misschien ben ik niet een grote steen die enorme golven veroorzaakt zoals sommige machtige mensen, maar ook ik ben een steentje en breng het water van onrecht in beweging. Het maakt mij net zo goed schuldig. Dat geloven kerkmensen, maar ze geloven ook dat er een weg uit deze neerwaartse spiraal is waarin mensen elkaar wel rauw lusten en waar de wereld kreunt en steunt op haar voegen. Jezus is die uitweg. Ik niet, maar Jezus. Dus terug naar Hem.

om als Lichaam van Christus te leven.

Maar als je bewust bent van je zonde, en je belijdt ze bij Christus, en je bidt om vergeving, dan moet je ook erkennen dat Jezus Heer is over jouw leven! Hij is het die over alle machten en krachten regeert. Hij vraagt ook jou en mij om je hele leven aan Hem te geven. Samen met je broers en zussen in de kerk vorm je het Lichaam van Christus. Jezus is het Hoofd van je leven samen. Heer: regeert u over mij. Dan kan het niet zo zijn dat je vervolgens je oude weg blijft bewandelen. En daar komt de Paulus’ oproep tot zelftoetsing om de hoek kijken. Zelftoetsing is niet: je moet perfect leven voor je mag deelnemen van het Heilig Avondmaal. Het betekent wel: kom als zondaar die zijn zonden belijdt en onder gebed zijn leven omkeert: Heer, neem mijn leven laat het Heer, toegewijd zijn aan uw eer.
Dat is zo mooi aan deze tekst. Paulus noemt de misstanden gewoon bij zijn naam.Het is een kerk waar Jezus broodnodig is! Zo is ook onze kerk. Elk van u weet prima waar het ‘m aan schort. Belijd, loop er niet voor weg.
Dat is zo mooi aan deze tekst. Paulus noemt de misstanden gewoon bij zijn naam.Het is een kerk waar Jezus broodnodig is! Zo is ook onze kerk. Elk van u weet prima waar het ‘m aan schort. Belijd dat, en ga er niet makkelijk mee om. Denk niet dat de Here voor jou allerlei uitzonderingen heeft bedacht en dat jij het niet zo nauw hoeft te nemen met de Bijbelse geboden. Ook vandaag roept Jezus op tot navolging en dat kost soms pijn omdat je oude mens moet sterven met zijn verlangens en valse begeerten.
Jezus wil heel jouw leven. Jezus maakte dat vaak duidelijk in zijn onderwijs. Wie zijn leven liefheeft zal het verliezen, maar wie zijn leven verliest zal het behouden. En: neem je kruis op en volg mij. Jezus vraagt je om hem te volgen. Wat is dat kruis? Het kruis is dat je verantwoordelijkheid neemt voor de zonden in je leven. Het betekent dat je niet wegloopt voor wat je hebt gedaan of doet en dat je aanpakt wat nog wat ettert in je leven. Het kruis is het dagelijkse gevecht tegen gebrokenheid, zonde en elementen in je leven die niet zijn in lijn met de Heer. Door dat kruis te dragen, kom ik uit bij mijn Here. Een knecht is niet meer dan zijn meester! Wie in geloof naar Jezus komt zal in Hem alles ontvangen. Maar het blijft dus wel een oproep. Wie Gods liefde ontvangen wil, wordt ook geroepen loyaal te zijn aan God. Dat werkt zoals in het huwelijk. Liefde moet je beantwoorden met liefde. Je moet jezelf aan de ander geven, niet de ander gebruiken. Zo geef ik mij aan Jezus, die alles voor mij over heeft. Hij weet ook wat het goede leven is. Hij is voortaan de grond waarop ik sta. Hij bepaalt hoe ik naar andere mensen kijk, hoe ik met ze omga en hoe ik mijn leven in dienst stel van God. Doe ik dat niet, dan eet ik mijzelf een oordeel. Dan wil ik wel een aai over mijn bol, maar niet met vallen en opstaan Jezus volgen. Vraag u zelf dus af: Als Jezus mijn Redder mag zijn, mag Hij ook mijn Here zijn?
Ik ben namelijk kerkmens en onverbeterlijk, maar God is de bevrijder. Wie in geloof naar Jezus komt zal in Hem alles ontvangen. Maar het blijft dus wel een oproep. Wie Gods liefde ontvangen wil, wordt ook geroepen loyaal te zijn aan God. Dat werkt zoals in het huwelijk. Liefde moet je beantwoorden met liefde. Je moet jezelf aan de ander geven, niet de ander gebruiken. Zo moet ik mij aan Jezus geven. Hij is voortaan de grond waarop ik sta. Hij bepaalt hoe ik naar andere mensen kijk, hoe ik met ze omga en hoe ik mijn leven in dienst stel van God.
Doe ik dat niet, dan eet ik mijzelf een oordeel. Dan wil ik wel een aai over mijn bol, maar niet met vallen en opstaan Jezus volgen.
Gemeente, zo zien we dat avondmaal vieren ons leven in de gemeente in een nieuwe werkelijkheid plaatst. O ja, we leven vaak nog op oude voet verder. Wrokkig, zuur, onverschillig, star, boos, geërgerd, jaloers, opgewonden, ontrouw, gemakzuchtig, egocentrisch, huichelachtig, dubbelhartig, afgunstig, begerig als we soms zijn met alle verkeerde daden die daarbij horen. Maar het is God die ons duwt, stuwt en trekt naar Jezus. Op die grond mag ik weten: ik ben bevrijd. Ik heb alles al ontvangen. Mijn leven is gewoon af. Ik hoef mijzelf niet te bewijzen, maar ik mag mij laten gebruiken met alle mitsen en maren die ik heb. Ik mag mijzelf laten gebruiken om God steeds te danken voor wat Hij mij gegeven heeft in het Lichaam en bloed van zijn zoon.
Leef dus uit de verzoening, al de dagen van uw leven. Weet u ook geroepen echt onderdeel te zijn van het lichaam van Christus. Want hoe kan deze gemeente zich nu als lichaam van Christus bewijzen, als we elkaar niet opzoeken? Als we elkaar niet opzoeken, waarom zijn we dan nog kerk? Dan kan je net zo goed op je TV kerkdiensten volgen. Nee je roeping begint hier, aan deze tafel. Daar waar Jezus zich aan ons geeft, en wij aan Hem en aan elkaar om elkaar vervolgens aan te moedigen en voor elkaar te bidden heilig te leven als Lichaam van Christus!
Amen
RELATED MEDIA
See the rest →
RELATED SERMONS
See the rest →