Faithlife
Faithlife

De honden, de kinderen, Jezus

Sermon  •  Submitted
0 ratings
· 2 views
Notes & Transcripts

Honden

Zo. Die zit. Hond. Er is weinig voorstelling voor nodig hoe de vrouw deze deksel op de neus moet hebben ervaren. Ik ben toch geen hond? Ze komt in grote nood bij Jezus. Ze heeft er weet van dat hij in het gebied is gekomen. En niet alleen dat: ze weet van zijn grote wonderen en ze gelooft! Ze vraagt niet zomaar om hulp. Deze Kananese vrouw roept: Jezus, Zoon van David, kyrie eleison. Wees toch bewogen om mij. Haar dochter is namelijk in grote nood. Ze dreigt haar te verliezen aan demonen. Haar dochter sterft geestelijk en verandert onherkenbaar. Die nood van je kind, dat is je eigen nood. Die nood maakt wanhopig. Of je kind nu ernstig ziek is, of je kind depressief is of dat je kind Jezus en daarmee zijn hemelse Vader vaarwel zegt, welke nood ook, het is jouw nood.
En deze vrouw legt de nood bij Jezus neer. Maar ze krijgt geen antwoord. Niets. Alleen is dat geen reden om op te geven. Nog meer dan eerst roept ze Jezus en de leerlingen na. Zelfs zo erg dat de leerlingen er gek van worden. Wat moeten wij met die vrouw. Heer, help haar toch, ze schreeuwt ons na. Niet dat ze schold hoor. Nee ze roept haar nood van de daken. En deugdelijke en nette mensen als de leerlingen, als u en ik, kunnen niet zoveel ellende te lang zien. Zeker niet als wij niet de oplossing hebben. In onze vakanties hopen we rust te hebben van alle sores. Alle langdurige problemen in de wereld, of in de familie of in vriendschap moet even op zij. Even de TV, internet en telefoon uit. Herkenbaar niet? Dan bid je zomaar: Heer waarom lost u niet alles gewoon in een klap op. Maak toch een einde aan de misère hier op aarde. Laat ons in rust leven. Maar Jezus reageert niet met het verlossende woord. Hij antwoordt zijn leerlingen dat hij gekomen is om de verloren schapen van Israël te zoeken. Jezus heeft een opdracht. Allereerst moet Israël, het volk van God weten dat er redding is.
Maar de vrouw geeft nog steeds niet op zo lezen we. Ze knielt nu zelfs voor hem neer. Ze valt in aanbidding voor Jezus en vraagt korter dan kort: Help me. De nood is zo groot. Hoe korter de vraag, hoe ernstiger de nood. En je zou je geen barser antwoordt kunnen voorstellen dan de reactie van de Heer: het is niet goed dat het brood voor de kinderen naar de honden gegooid wordt. Dit is toch je reinste discriminatie? Sommige commentators zeggen dat Jezus waarschijnlijk een joodse typering gebruikt waarmee de joden de heidenen pleegden te benoemen: honden.
Wat is de reactie van de vrouw? Geef mijn portie maar aan fikkie? Nee, we weten beter. Haar reactie is een volledig amen op zijn woorden. DIA Ja Heer. Ik ben maar een hondje. Maar ik weet ook dat de hondjes zich voeden met de kruimels die van de tafel van haar Heer valt. Ze erkent haar lage staat, maar ze gelooft ook dat Jezus zelfs genoeg heeft voor ongeschikte mensen. En Jezus zag dat en prees haar geloof en verhoorde haar. Ze moest flink doorzetten, er was volharding nodig. Jezus stelde haar zeker zwaar op de proef. Maar deze vrouw ging door want ze wist: bij hem is levensbrood en zelfs een kruimel is genoeg.
Matteüs 15:27 NBV
Ze zei: ‘Zeker, Heer, maar de honden eten toch de kruimels op die van de tafel van hun baas vallen.’
Deze vrouw had geen minderwaardigheidscomplex. Deze vrouw wist wel zeer diep hoe groot haar nood is. Daar kun jij ook diep van doordrongen zijn. De nood van dit leven, de nood van het sterven, de nood tijdens het leven. Jezus die niet al je problemen of die van je kinderen altijd als sneeuw voor de zon doet oplossen. Maar Hij is wel het antwoord en dat wist deze vrouw. Volhard in je gebed in tijden van stilzwijgen. Als God ver weg lijkt, geef niet op. Want hier leren wij dat God hoort, ook naar de zogenaamde honden die ver weg lijken van de kerk.

Kinderen

Wat zo opvallend is aan deze geschiedenis is dat Jezus over de kinderen spreekt die aan tafel zitten, maar dat ze er zelf niet in voorkomen. Jezus vergelijkt de kinderen niet allereerst met de leerlingen, al horen ze er wel bij. Jezus bedoelt met de kinderen de verloren schapen van Israël.
Jezus typering van de vrouw als een hond is eigenlijk een boodschap voor de kinderen. Een zeer belangrijk appel. Alsof Jezus zegt: leerlingen zien jullie niet dat deze vrouw, die jullie zien als een hond, beter beseft wie ik ben dan jullie die met mij meelopen? Want blieven de kinderen het eten dat hen wordt voorgeschoteld? Blieven zij dat aanbod van God dat Hij Jezus de beloofde Zoon van David stuurt om hun harten te vernieuwen?
Nee. Jezus week uit naar Tyrus en Sidon was om — zo vertelt Marcus in zijn versie van het verhaal — alleen te zijn. Hij trok zich terug nadat de Farizeeërs de zoveelste keer in de clinch lagen met Jezus. Ze hadden een ruzie gehad of je je handen moet wassen voor het eten. Jezus zei: jullie maken er een regeltjesgeloof van. Een hoop regels, maar geen inhoud. Het gaat niet om vuile of schone handen, maar om vuile en schone harten. Dat was niet in goede aarde gevallen. De leerlingen roepen Jezus zelfs ter verantwoording: ziet u niet dat de Farizeeërs het stuitend vinden wat u zegt?
En Jezus vermaant zijn leerlingen: laat die blinden elkaar maar de weg wijzen. Ten slotte moet zelfs Jezus zijn leerlingen uitleggen hoe diep het evangelie gaat. Het gaat niet om een revolutie van religie. Het gaat om het einde van religie en het begin van evangelie: doodschuldige en zondige mensen die verlossing krijgen aangezegd. Jezus die levend brood is dat eeuwig voedt. Dat trokken de religieuze joden niet. Het stuitte ze tegen de borst dat niet iets van hun kant God gunstig kon stemmen. De boodschap dat er rotte harten zijn die zich moeten omkeren, de boodschap dat zij dat niet zelf kunnen maar dat het genade is, dat gaat er niet in.

Jezus

Waar gaat het hier in het evangelie om. Om de geschiktheid of ongeschiktheid van joden of heidenen? Gaat het hier om de juiste of niet juiste hartgesteldheid waarop u misschien gered kunt worden en veranderd? Dat gebeden verhoord worden met de juiste houding alsof je de schakelaar zoekt om de lampen in je huis aan te doen? Moeten we de juiste knopjes intikken hier in de kerk? De juiste regeltjes. De juiste muziek. Genoeg entertainment, fijne relaxte mensen met een tolerant karakter? Is dat wat mensen over de brug trekt hier voedsel te halen?
Is dat het gemeente?
Of gaat het hier om die man. Om Jezus. Is het om Hem te doen waar de kinderen en de honden zich verzamelen. Is het Jezus die geeft. Ook vandaag aan u? Is het Jezus’ brood die redding geeft, al was het een kruimel.
Ja daar gaat het om. Want zijn de kinderen aan tafel zo geschikt? Nou bepaald niet. Die halen hun neus op voor het Woord sterker nog. De kinderen riepen het hardst: kruisig hem, waarop de heidenhonden hem lieten kruisigen om geen volksoproer te krijgen. Ze geloven er zelf niet in dat Jezus voedsel is ten eeuwigen leven. De kinderen zijn verloren schapen. Eigenwijze, weg dwalende schapen. Is de vrouw geschikt? Nee, ze hoort officieel bij de heidenen. Die vereren God niet maar afgoden. Zij hoorden oorspronkelijk niet bij Gods gekozen volk. De joden noemden hen zelfs honden. Daar moet je je verre van houden.
Nee het gaat dus niet om mijn geloof, mijn regels, mijn bidden, smeken, minderwaardigheidscomplex of trots. Het gaat hier om Jezus. Hij redt. Zijn lichaam werd verbroken tot eeuwig leven. Het gaat hier om Jezus de goede herder die zijn eigenwijze dwalende schapen blijft zoeken. Hij verzaakt geen een keer te blijven zoeken. Hij blijft zijn brood aanbieden, zelfs in de verste uithoeken van Israël waar bijna meer heidenen dan joden woonden. Zelfs in de verste uithoeken waar jouw hart soms is, of waar de harten van onze kinderen soms zijn. Elke keer als het Woord blijft Jezus hen zoeken die Gods verbondsteken dragen. Ja Jezus heeft zelfs genoeg om de mensen buiten de kerk te zoeken. Als er soms een kruimeltje weg glipt uit de kerk, is zelfs dat kruimeltje genoeg om mensenharten voor altijd te redden. Zoals deze vrouw maar één ontmoeting had, zo kan het ook dat u uw geloof in woord en daad deelt, en zelfs al is het niet volmaakt. Toch kan Jezus ook jou gebruiken om zijn brood te delen aan een hongerige wereld. Dat is het wonder hier. Voor Jezus zijn alle mensen de moeite waard om zijn werk voor te doen. Daarom begon hij te vertellen dat Hij eerst Israël moest zoeken. Eerst dat koppige volk.
DIA Pas na zijn opstanding komt die beroemde opdracht van Jezus: maak alle volkeren tot mijn leerlingen. Deze heidense vrouw ontving een voorproef. Het licht begint door te breken. Deze vrouw ontdekte dat het niet de hoge of lage staat is, maar dat het om het brood gaat dat redt. Vandaag 2017 weet jij als geen ander dat alle volken delen van het brood uit de hemel. Wij delen nu ten volle als kinderen van God.
Maar dan heb ik wel deze vraag voor jou:
DIA hoe ontvang jij het brood dat leven geeft?
Geef maar een teken? Laat maar zien wat u hebt? Of erkent u als deze vrouw: Heer, geef mij uw brood, al was het een kruimel, een molecuul, een atoom. Alles is beter dan niets, want het is leven voor altijd.
Ben je nog bezig regels te houden en de schone schijn hoog te houden? Vergelijk jij jezelf met anderen. Zijn er in jouw hart ongelovigen en ben jij zowat het centrum van heiligheid? Dan heb je het brood niet nodig. Of erken je met deze vrouw: ik heb nog geen kruimel verdiend Heer, maar zonder zou ik sterven! Spreek je met de woorden van : ik sta liever aan de drempel van uw huis dan dat ik woon en verblijf in de tenten van zij die u haten. Wees zelf niet de geloofsheld die zich beroemt op zijn eigen geloof. Wees ook niet iemand die stopt met bidden als God lijkt te zwijgen. Wees zo vrijmoedig als deze vrouw: Jezus hoort. Ook mij. En ik zal pas stoppen tot Jezus mijn ziel gevoed heeft. Hij kan, hij wil en zal het zeker doen.
Heer, goede God. U weet hoe vaak ik ben gestopt met bidden. U weet als geen ander hoe laag mijn vertrouwen in U soms was. Maar vandaag belijd ik u lieve Vader: ik wil proeven van uw brood. Ik belijd dat dit brood leven geeft. Meer nog dan vakantie en vrije tijd weet ik dat het leven glans en waarde krijgt bij U.
Heer, goede God. Ik belijd vandaag aan U: ik ben een echte regelneef. Ik probeer zo goed en zo kwaad als het gaat te leven. Ik ben soms heel streng voor andere mensen, terwijl ik snel vergeet hoe groot de nood van mijn hart is. Vader vandaag erken ik volmondig aan U: ik ben niet geschikt om uw regels te houden. Ik weet het. En ik weet Heer dat ik erom gestraft mag worden, samen met alle mensen. Maar Heer vandaag belijd ik u: ik heb u niets te geven, maar ik geloof dat u in uw Zoon Jezus alles al aan mij hebt gegeven. Heer help mij dat ik bij Jezus voedsel voor mijn leven zoek. Help mij daarin te volharden. Niet dat mijn volhouden mij geschikt maakt tot u, maar dat mijn volharden een bewijs is dat ik alles van u verlang en van niemand anders.
Heer help ons te volharden. Niet dat mijn volhouden mij geschikt maakt tot u, maar dat mijn volharden een bewijs is dat ik alles van u verlang en van niemand anders.
Amen
RELATED MEDIA
See the rest →
RELATED SERMONS
See the rest →